Lubi\u0119 odkrywa\u0107 nowe rzeczy, dostawa\u0107 co\u015b niespodziewanego, nieoczekiwanego. Takie mi\u0142e zaskoczenia od samego pocz\u0105tku serwowa\u0142a mi p\u0142yta The Beat Freaks. Nowy zesp\u00f3\u0142? W zasadzie tak. Kiedy jednak spojrzymy na wsp\u00f3\u0142tworz\u0105cych go muzyk\u00f3w, b\u0119dziemy mieli pierwsz\u0105 niespodziank\u0119. Tomasza Licaka oraz Radka Wo\u015bk\u0119 znaj\u0105 i powa\u017caj\u0105 fani jazzu, nie tylko w Polsce. Micha\u0142a Starkiewicza i Paw\u0142a Grzesiuka tak\u017ce nietrudno skojarzy\u0107 \u2013 chocia\u017cby z koncertowych wyst\u0119p\u00f3w z artystami z najwy\u017cszej p\u00f3\u0142ki, cho\u0107 nie zawsze z tej jazzowej. The Beat Freaks nie s\u0105 wi\u0119c sk\u0142adem anonimowym. Sk\u0105d natomiast wzi\u0105\u0142 si\u0119 \u201eLeon\u201d? Album mia\u0142 by\u0107 w za\u0142o\u017ceniu ho\u0142dem oraz pr\u00f3b\u0105 ocalenia tw\u00f3rczo\u015bci mitycznego barda czas\u00f3w gwa\u0142townej industrializacji Leona Kokakiewicza. Zafascynowanego maszynami innowatora i wizjonera. Postaci, o kt\u00f3rej nie poczytamy sobie w przepastnych zasobach internetu, cho\u0107by z tego powodu, \u017ce nikt taki nigdy nie istnia\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Dziewi\u0119\u0107 chwytliwych kompozycji zepo\u0142u wyr\u00f3\u017cnia pierwszoplanowa rola saksofonu i klarnetu Tomasza Licaka, wspomaganego w solowych partiach gitarowymi popisami Micha\u0142a Starkiewicza \u2013 inicjatora powstania projektu. Bas i perkusja nie pchaj\u0105 si\u0119 na pierwsz\u0105 lini\u0119, ale potrafi\u0105 zaznaczy\u0107 swoj\u0105 obecno\u015b\u0107. Chocia\u017cby w utworze \u201eSolaris\u201d kapitalnie poprowadzonym przez Radka Wo\u015bk\u0119 z sol\u00f3wk\u0105 i fantastyczn\u0105 zmian\u0105 rytmu w okolicach po\u0142owy utworu. Czy te\u017c w tanecznym \u201ePod n\u00f3\u017ck\u0119\u201d z chwytliwym, rozko\u0142ysanym basem urozmaiconym dyskusj\u0105 gitary i saksofonu. Uwag\u0119 przykuwaj\u0105 jeszcze spokojne, balladowe \u201eBright Eye\u201d i \u201eLudowo\u201d, kt\u00f3ry po \u201eludowe\u201d inspiracje si\u0119ga niekoniecznie w stron\u0119 naszych rodzimych okolic.<\/p>\n\n\n\n
P\u0142yta niespodziewanie raczej lekka \u2013 niespodziewanie, bowiem du\u0144skie do\u015bwiadczenia po\u0142owy sk\u0142adu sugerowa\u0142yby raczej mocno improwizowany repertuar. Za to wymy\u015blona i zagrana z du\u017c\u0105 klas\u0105. Zdecydowanie zach\u0119caj\u0105ca do si\u0119gania po jazz. Mam nadziej\u0119, \u017ce The Beat Freaks znajd\u0105 jeszcze kiedy\u015b kolejne \u015blady dzia\u0142a\u0144 Leona Kokakiewicza i podziel\u0105 si\u0119 nimi ze \u015bwiatem.<\/p>\n\n\n\n
Krzysztof Komorek<\/p>\n\n\n\n
Polish-Jazz.Blogspot<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Lubi\u0119 odkrywa\u0107 nowe rzeczy, dostawa\u0107 co\u015b niespodziewanego, nieoczekiwanego. Takie mi\u0142e zaskoczenia od samego pocz\u0105tku serwowa\u0142a mi p\u0142yta The Beat Freaks. Nowy zesp\u00f3\u0142? W zasadzie tak. Kiedy jednak spojrzymy na wsp\u00f3\u0142tworz\u0105cych … <\/p>\n